Op 16 januari is het huis in Haarlem verkocht. In de middag zijn we met de kinderen naar het stadhuis gegaan om een en ander officieel vast te leggen. Het feestje hiervoor hebben we later gegeven in Paterswolde bij het Scandinavische dorp.
Verder hebben we de beukenhaag weer op orde gemaakt (lees: de dode boompjes vervangen) en heeft Dave de giek verlengd.
Daarnaast is de verbouwing van de roef begonnen. Hiervoor zijn we naar de werkplaats van Peter en Sandra gevaren, zodat Peter het specialistische intimmerwerk kon beginnen. Hoewel de roef niet groot is, was de klus wel behoorlijk. Misschien juist omdat er niet veel ruimte was? De roef is helemaal leeggemaakt, opnieuw geconserveerd en anders ingedeeld. Zo heeft Dave de elektra en de bediening hiervan op een andere plek gezet. Nu bij de ingang, zodat we tijdens varen de AIS en marifoon direct kunnen zien en bedienen. Daarnaast is er een overzichtelijk bedieningspaneel gemaakt voor verlichting, pompen en stroomvoorziening. Hiervoor was het nodig om een en ander te lassen, wat Sandra vakkundig gedaan heeft. Peter Eisma heeft het timmerwerk gedaan en een tweepersoons uitschuifbed gemaakt, zodat we vrienden en/of familie daar kunnen laten logeren. Marischka heeft de oude kastdeurtjes kaal gemaakt en van een nieuwe verflaag voorzien met een frisse gele kleur.
Helaas hebben we afscheid moeten nemen van onze lieve kat Cloi. Na een kleine, maar noodzakelijke operatie kreeg ze een acute ontsteking van haar alvleesklier en dat heeft ze uiteindelijk en ondanks intensieve zorg niet overleefd. Omdat we een kat aan boord misten, besloten we een oude kat te adopteren. Deze kat was ook erg lief, maar bleek dusdanig oud en ziek te zijn dat we hem op advies van de dierenarts na enkele weken hebben laten inslapen. We troosten ons met de gedachte dat Milan deze weken in ieder geval liefdevol is verzorgd.
Omdat we toch graag een kat aan boord wilden, gingen we op zoek naar een opvolger. Nu was Dave aan de beurt om te kiezen en hij wilde graag een mooie en beetje pittige kat. Wat zullen we zeggen? Het is gelukt. Sally werd aangeboden op de site van het asiel in Winschoten: een moeilijke herplaatser, gevonden met een nestje kittens. Ze zat al een half jaar te wachten op een baasje, vanwege de noten op haar zang: geen andere beesten, geen kleine kinderen, een rustig gezin en voorzichtige aanpak. Met haar prachtige vacht en mooie smoeltje waren we direct verkocht.



































